Goed nieuws want week 9 was superproductief op ons veld. Het overgrote deel van de plantjes die stonden te wachten zijn in de grond geraakt. De meeste nog voor de zomerdag van woensdag en tis gek om te zeggen, maar we hebben ze zien groeien. Niet dat we er met onze neus opzaten natuurlijk, maar als je door de serre wandelt en van meer dan 1 soort het gevoel hebt dat de plantjes er groter uitzien dan de dag ervoor, dan nemen we aan dat we het ons niet inbeelden. En ook het onkruid zien we groeien dus dat bevestigt dat het groeizaam weer is 😉
Niet alleen de plantjes, maar ook wij hebben genoten van de zon. Normaal verdelen we onze tijd tussen werken in den ast en werken op het veld, zeker nu het nog winter is en we ons dat nog heel even kunnen permitteren. Maar afgelopen week hebben we de binnenkant van den ast niet gezien want buiten was het veel leuker en we hadden stiekem ook nog wel wat inhaalwerk.
De lente die nu echt in aantocht is, brengt ook wat leuke veranderingen op ons veld teweeg. Na de spinazie, venkel en koolrabi zijn nu ook de meeste van onze soortjes die in de snijsla zitten weer op volle toeren aan het groeien. We zouden eens moeten tellen hoeveel soorten er in de snijsla zitten, maar wat we wel weten is dat snijsla maken tegenwoordig goed is voor onze kilometers en onze fysiek. Want al die verschillende soorten staan op een andere plaats of in een andere serre dus een hele wandeling om tot de mix te komen.
Een andere leuke nieuwkomer in ons aanbod zijn de palmkoolscheutjes. Palmkool is al even uit het aanbod omdat de bladeren te veel afgezien hebben van de winter, maar de planten staan wel nog op ons veld. In de lente vormen de planten nieuwe scheuten die dan uitgroeien tot bloemekes en uiteindelijk zaden vormen om zo een volgende generatie palmkool te krijgen. Het moment van de scheuten is nu aangebroken en de scheutjes zijn slechts enkele weken beschikbaar. Superlekker want echt fris en jong, ideaal in een wokske, risotto of quiche te gebruiken. Als de scheuten in bloei komen, kunnen we ze niet meer oogsten want dan zijn de steeltjes taai. En dan willen we ze ook niet meer oogsten want de bloemetjes zijn een trekpleister voor de bijtjes. De clue is dus dat wij nu even genieten van de scheutjes en dat de bijtjes na ons genieten van de bloemetjes op de overgebleven scheuten. En geen zorgen, er zijn voldoende scheuten om eerlijk te delen 🙂
In fruitland geen grote veranderingen.
Soep van de week = soepje van wortelpeterselie en prei
