Herfst die voelt als zomer en met ons hoofd en onze handen al druk bezig met winter. Zo kan je de beleving van seizoenen uit boerenperspectief bekijken, een beetje vanalles door elkaar dus. Chance dat chaos iets is dat we maar al te goed kennen of beter gezegd: een leven zonder chaos kunnen we ons niet voorstellen 🙂 En waarom zaten wij al in de winter? Wel wij hebben afgelopen week een ganse serre volgeplant met lekkers waar we deze winter gaan kunnen van smullen. Wees er dus maar zeker van dat wintergroenten van ’t Oostgoed verre van saai of eentonig zijn!
En een serre volplanten, daar heb je wel wat (voorbereidings)werk aan. We vatten het even kort samen. De serre was vorige week nog een oerwoud want na de oogst der lentegewassen uit die serre was het zomer. Dat wil dus zeggen veel werk buiten en geen tijd om die serre op te ruimen met als gevolg een oerwoud tegen nu. Het voordeel is dat je snel resultaat ziet van het opkuiswerk dat je aan het doen bent. Over de nadelen van zo’n oerwoud gaan we subtiel niet verder uitwijden 😉
Eens opgeruimd konden we de bodem weer plantklaar maken door hem los te maken. Dit jaar voor het eerst met de hulp van een tractor want een hele serre spitvorken met de hand zagen we na de zomer die we gehad hebben niet meer zitten. En dan konden we planten, planten, planten. En gezien de zomerse herfst krijgen de plantjes wat rapper dan normaal dorst dus hebben we maar direct waterleiding voorzien.
Wist je dat we voor één serre te voorzien van waterleiding 800 meter moeten wandelen of beter gezegd ‘weg en were tsjollen’? Zot é om dat zo in cijfers te zien. Het aantal meters tsjollen om de planten ter plekke te krijgen en kruipen op onze knieën om te planten is dan nog niet meegerekend. Samengevat kunnen we stellen dat een serre volplanten best wat werk is, maar het coole aan de zaak is dat we er een hele winter geniet van gaan hebben en daar doen we het toch voor 🙂
En met heel die uitleg hebben we nu nog niets gezegd over de groentjes zelf. Er is weinig veranderd tegenover vorige week dus nog steeds zomer en herfst tesamen wat zorgt voor een te kleine winkel.
In fruitland hebben we wel cool nieuws. Het meloenenseizoen is bijna gedaan, maar we hebben nog een late meloensoort van EIGEN KWEEK in petto genaamd Piel de sapo. Deze meloenen worden letterlijk vertaald ook wel paddenhuidmeloenen genoemd en dat heeft alles te maken met hun uiterlijk. De schil is namelijk zo wat paddengroen met wat donkere vlekken en bubbels, een beetje gelijk een pad dus. Niet de meest sexy meloen van uitzicht, maar schoonheid zit vanbinnen en dat is bij deze meloen niet anders. Binnenin verstopt zich een lichtgroen vruchtvlees dat vrij krokant is en heerlijk zoet. Het zijn de laatste meloenen in rij dus geniet nog een keertje van deze alvorens de winter in te gaan.
En ook de satsuma’s zijn terug van weggeweest. Groene clementines die licht zuur van smaak zijn. Niet de zuurte van een citroen want je kan ze eten zonder smoelen trekken, maar zeker ook niet zoet als een gewone clementine. Heel kort seizoen dus iedereen die ze nog kent van vorig jaar en fan was: tis nu de moment. En als je ze nog niet kent: zeker de moeite om ze te leren kennen 🙂 Mevrouwtje njam njam physalis die niet zo aan fruit is lust ze zelfs dus dat is al wat 🙂
Soep van de week = koolrabisoep
