Het ziet er naar uit dat het een heel ander voorjaar aan het worden is dan vorig jaar en daar zijn we zeker niet rouwig om. We zijn nog niet eens eind maart en de boer heeft zijn tractor al eens voorzichtig van stal kunnen halen. Met het droge weer konden we afgelopen week een eerste toertje doen om het winteronkruid zoals we dat noemen een duwtje te geven. Dat doen we door met een machine heel oppervlakkig onder de worteltjes af te snijden en dan gebruik te maken van de drogende kracht van de wind. En als ons veld weer stillekes aan van groen (onkruid) naar zwart (‘propere’ grond) verkleurt, dan wil dat zeggen dat de eerste groenten buiten ook bijna de grond in kunnen. En da’s mooi op tijd want de eerste lading planten staat al te wachten. Nu nog kwestie van ze in de grond te krijgen en als het weer meezit staat dat voor komende week op de planning.

Qua oogsten op het veld buiten begint het seizoen van de wintergroenten nu echt zowat op z’n einde te lopen. We hebben van alles nog een beetje, maar stillekes aan verdwijnen ze één voor één van het toneel. De flower sprouts zijn gedaan, maar maken wel plaats voor andere scheutjes. Boerenkoolscheutjes en palmkoolscheutjes beginnen er voorzichtig te zijn, maar zeker nog niet de grote massa. Wat wel leuk is in tijden dat er geen Belgische broccoli voorhanden is, is dat zijn kleine broertje er dezen tijd wel is. De paarse broccolini is echt een leuke teelt die het gemis van de broccoli wat verzacht en heel gelijkaardig is van smaak. De paarse keur die de roosjes hebben als ze rauw zijn, verandert naar groenig als je ze klaarmaakt. Een collega bio boer heeft wat lenteraapjes op overschot en vroeg ons of wij die eens in onze pakketten wouden steken dus ook van dat lente’wit’ kan weer gesmuld worden. En wees maar zeker dat je het verschil met de winterrapen smaakt want lenteraapjes zijn echt veel fijner van smaak.

Over naar onze serres want daar valt nog steeds vanalles te oogsten. Je doet ons een heel groot plezier door deze week paksoi, veldsla en/of winterpostelein op je menu te zetten want van deze groentjes hebben we nog een ruime voorraad staan en die mag minderen. Super bedankt aan alle spinazie-eters want dankzij jullie gesmul van die groenigheid hebben we de eerste piek kunnen plukken en zijn we weer mee op een iets rustiger tempo. We houden jullie op de hoogte van de volgende piek 😉 En dat is zo een van die redenen waarom wij het zo leuk vinden om korte keten bio boer te zijn. Wij vertellen wat we kwijt willen en als jullie dat dan eten is vraag en aanbod mooi op elkaar afgestemd en gaat er niets verloren.

In fruitland draait het nog steeds wat rond dezelfde soorten. Gele kiwi’s zijn er even niet meer en ook de beschikbaarheid van Spaanse passievruchten is onvoorspelbaar. Dat komt blijkbaar door het slechte weer in Spanje. Om er toch wat variatie in te houden hebben we nu ook weer de Greenstar appels. Zoals de naam doet vermoeden een groene appel met een licht zure smaak. En als variatie op de Conférence peren hebben we ook de Lucas peren. Dat zijn korte dikskes met een andere smaak dan Conférence, maar moeilijk te omschrijven zonder te proeven 😉

Soep van de week = champignonsoep.

Categorieën: Pakketbrief