Na weken van warmte en droogte zijn we als boer blij dat we gisteren eindelijk dat oooo zo welgekomen beetje regen in ontvangst mochten nemen. Niet superveel nog, maar we blijven duimen dat er toch nog enkele buien met inhoud boven ons veld passeren. Een ding is zeker: de nattigheid zal zorgen voor kiemend onkruid dus den boer moet deze week zeker met zijn wiedeg passeren om dat kiemend onkruid een kopje kleiner te maken. Net zoals dat er buiten dringend moet geplant worden en dat we in de serre plots ook de gewone tomaten al kunnen planten. Die zomerse lentetemperaturen zijn zeer leuk, maar zorgen er voor den boer ook voor dat we alles nu nog rapper gedaan moeten krijgen dan bij normale lentetemperaturen. Want plantjes die te groot worden voor ze uitgeplant worden krijgen te veel stress en dat is voor niemand goed.
Op ons veld zijn er asperges à volonté. Dat ze lekker zijn en dat je groene asperges makkelijk kan klaarmaken omdat je ze niet hoeft te schillen weten jullie waarschijnlijk al. Daarom deze keer eens een extra woordje uitleg over de teelt van dit lekkers.
Asperges plant je als klauw in de grond en is een teelt die dan tot meer dan 10 jaar op dezelfde plaats kan blijven staan. Ieder jaar komen er uit de klauw nieuwe stengels die je dan kan oogsten als asperges. Er zijn bij ons maar twee moeilijkheden die de teelt met zich meebrengt en dat is onkruid en de aspergekever. De aspergekever en vooral zijn babies, de rupsen, eten heel graag de blaadjes van asperges die verschijnen als je de stengel verder laat groeien. Vanaf 24 juni oogsten we geen asperges meer, maar laten we ze verder groeien zodat de planten energie kunnen opdoen voor het volgende jaar. Die energie komt uit de bovengrondse plantendelen dus als die opgesnabbeld worden door de aspergekever, kan er minder energie terug naar de wortels voor het volgende jaar. Conclusie: we willen niet dat die kevers aan ons asperges zitten.
Jammergenoeg is de enige manier om ze in bio te bestrijden door ze af de plant te plukken. Best een werkje, maar sinds enkele weken zijn ons kindjes in de ban van kevers en diertjes allerhande. Dus waren ze gisteren dolblij als ze een nieuwe keversoort ontdekten en vonden ze het de max om die te vangen. En wij vinden het stiekem de max dat we nu niet meer al die kevers alleen moeten vangen. Zeker een momentje voor in de categorie kleine, grote gelukskes op ons veld 🙂
De lentespinazie kreeg het hard te verduren met de zomertemperaturen dus begint ze ook al door te schieten. Dat wil zeggen dat we er nog een week of misschien iets langer gaan kunnen van oogsten en dat het er dan ook al mee gepasseerd is. Nog een keertje smullen dus en dan is het voor spinazie even wachten tot de planting van buiten groot genoeg is om van te smullen. Met de radijsjesplanning gaat het gelukkig beter want de verschillende zaaiingen zijn mooi na elkaar klaar en een radijsje smaakt toch altijd.
In fruitland vervoegen de Spaanse blauwe bessen en mini watermeloenen het aanbod. Een welgekomen afwisseling!
Soep van de week = bloemkoolsoep
